Өмнөх блог дээрээ байсан мөртүүдээ орууллаа

Зурмал нүүрэнд нулимс зам татуулдаг

Зуурдын жаргалд нулимс мөрөө үлдээдэг

Гашуун дарсанд шунахдаа

Нулимсан мөрийг мартаа юу

Ганцаар алхахад чинь

Хорвоо чамайг нөмөрлөдөг

Гагцхүү жаргалд чинь л

Тэр мэхийн ёслоод,

Чамайг орхин одно

---------------------------------------------------------------------------

Зөнгөөрөө алхаад явахад зүгээр байлгадаггүй сэтгэл минь

Зүүд мөрөөдлийн ертөнцдөө ганцаар тэнүүчлэхийг хүсээгүй

Таслаад авсан навчны зэгэл өнгөөр

Тасарсан хойно нь эвлэрдэггүй хорвоогийн жамыг ухааруулж

Буугаад мордоход араас чинь нэхэхгүй зүрхэндээ уйлах дотоод ертөнц

Бусармаг хорвоогийн нэгэн золиос нь чи гэх шиг

Нүгэлгүй нулимс гэж байдаг бол нууж мэгшсээр сэтгэлээ цайруулсан

Нүдэн дээр минь илтээр тодрох миний бүсгүй сэтгэл

Хайрыг асах галтай зүйрлэдэг байлаа халуухан залуу насандаа 

Хайрыг хараад бишүүрхдэг болчихож харин энэ сэтгэл

Дуугүйхэн харж, аядуухан хайрлан, дуусашгүй үгүйлье зүрхэндээ

Дутуу орчлонд дүүрэн байгаа нь ганцхан миний дотоод сэтгэл гэнэм